Page 3

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Hic nihil fuit, quod quaereremus. Illa tamen simplicia, vestra versuta. Non minor, inquit, voluptas percipitur ex vilissimis rebus quam ex pretiosissimis. Sed tamen est aliquid, quod nobis non liceat, liceat illis. Duo Reges: constructio interrete. Qua igitur re ab deo vincitur, si aeternitate non vincitur? Aut unde est hoc contritum vetustate proverbium: quicum in tenebris?

Quid enim tanto opus est instrumento in optimis artibus comparandis? Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum; Nec vero hoc oratione solum, sed multo magis vita et factis et moribus comprobavit. Est tamen ea secundum naturam multoque nos ad se expetendam magis hortatur quam superiora omnia.

Tamen aberramus a proposito, et, ne longius, prorsus, inquam, Piso, si ista mala sunt, placet. Nam de isto magna dissensio est. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere. Restatis igitur vos; Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse;

Virtutibus igitur rectissime mihi videris et ad consuetudinem nostrae orationis vitia posuisse contraria. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Sed ut iis bonis erigimur, quae expectamus, sic laetamur iis, quae recordamur. Cur ipse Pythagoras et Aegyptum lustravit et Persarum magos adiit? Qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus?

Et hunc idem dico, inquieta sed ad virtutes et ad vitia nihil interesse. Earum etiam rerum, quas terra gignit, educatio quaedam et perfectio est non dissimilis animantium. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Facillimum id quidem est, inquam. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Ratio enim nostra consentit, pugnat oratio. Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Nullus est igitur cuiusquam dies natalis.

Itaque ad tempus ad Pisonem omnes. Nunc dicam de voluptate, nihil scilicet novi, ea tamen, quae te ipsum probaturum esse confidam. Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Sed plane dicit quod intellegit. Hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Confecta res esset. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici.

Sed haec nihil sane ad rem; Quae enim adhuc protulisti, popularia sunt, ego autem a te elegantiora desidero. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse; Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata.

Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat? Audax negotium, dicerem impudens, nisi hoc institutum postea translatum ad philosophos nostros esset. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam;

Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris, quam te reprehenderim. Quid enim tanto opus est instrumento in optimis artibus comparandis? Tollitur beneficium, tollitur gratia, quae sunt vincla concordiae. Nihil enim iam habes, quod ad corpus referas; Quis Aristidem non mortuum diligit?

Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Ergo omni animali illud, quod appetiti positum est in eo, quod naturae est accommodatum.